Ağababa’mı ilk hatırladığım yıl 1957, tavana asılı salıncakta kardeşimi sallarken ninni söylüyor, ama bu annemin söylediği ninnilerden değil, çok farklı. Ayakta, salıncağı ipinden çekerek sallarken elliüç yıl sonra hâlâ kulağımda olan yumuşacık sesiyle “Hürmet sana ey şan dolu sancağım” diyerek torununu uyutmaya çalışıyor. Anneme sordum, Ağababam ne diyor? Diye, annem gülümsedi. “O Ağababa’nın marşı” dedi.

Sonra minik minik başka anı fotoğrafları sıralanıyor belleğimde. Kapının önünde bir tak, defnedallarıyla süslenmiş, o güne kadar görmediğim kadar çok bayrak asılmış, evden çekilen kablodan birçok ampullerle ışıl ışıl donatılmış. “Bugün Cumhuriyet Bayramı” dediler, “Ağababa’nın en büyük bayramı”. Henüz dört yaşındaydım anlayamamıştım ki, daha dünyayı yeni tanımaya çalışıyordum.

Birkaç yıl sonra Ağababa'mı kaybettik, ardından anneannemi, o anılar belleğimin bir köşesinde hep durdu. Zaman zaman teyzelerim, dayılarım, annem anlatırdı, ağababamı. Her geçen yıl biraz daha tanıdım, tanıdıkça gururlandım. Benim Ağababam bir kahramandı.

Aradan yıllar geçti Ağababam gözümde hergün daha büyüdü, hele içinde bulunduğumuz yıllarda kıymetini çok daha fazla anladım, ama benim anlamam yetmezdi. Herkes öğrensin, herkes tanısın istiyordum, mutlaka onu, düşüncelerini, Atatürk’üne ve Devletine olan sevgisini, saygısını bugünlere taşımalıydım Bugüne kadar çeşitli sanat dallarında çalışmalar yapmama rağmen günün birinde kitap yazacağımı doğrusu düşünmemiştim. Ağababa’mın torunu olma gururunu taşıma sorumluluğu ile ona ait anıların topluma malolmasını istedim. 2009 Aralık ayında başladım yazmaya. Sağolsunlar yakınlarım çok destek oldu ve “Ağababa” elinize geçti.

Lütfen onu iyi tanıyın, onun şahsında birkaç neslin ne koşullarda yaşadığını, neler yaptıklarını düşünün. Mustafa Kemal Atatürk, arkadaşları, ordusu ve “Ağababa”lar olmasaydı biz bugün ne durumda olurduk.

Hepsinin önünde saygıyla eğiliyorum.
M. Osman AKBAŞAK

Bu romanı yazarken düşüncem Beykoz tarihinde varlığını bildiğim ama çok az sözü edilen iki olayı ortaya çıkarmaktı.

Birincisi, yıllar önce okuduğum Hasan İzzettin Dinamo’nun ölümsüz eseri “Kutsal İsyan”ın sekizinci cildinde 16 Mart 1920 tarihinde yaşanan “Darüleytam Baskını” bölümüydü. Başka hiçbir yerde bu olaya yer verilmediğini fark ettim. Araştırmalarım sonunda yazarımızın “Öksüz Musa” romanında büyük bir olasılıkla kendi yaşam öyküsünü anlatırken Darüleytam baskınına çok uzun yer verdiğini gördüm.

İkincisi birkaç kaynakta rastlanan ve Mümin Yıldıztaş ve İbrahim Balcı gibi değerli araştırmacıların da eserlerinde yer verdiği “Beykoz’un Zaptı” olayıydı. Yine kaynak bilgi çok azdı. Ancak yabancı kaynaklardan araştırma yaparken aynı tarihli İngiliz, Amerikan ve Kanada gazetelerinde oldukça ayrıntılı bilgilere dayanan ve Associated Press Ajansı’nın kaynak gösterildiği haberlerle karşılaştım. Olayın tarihi 5 Temmuz 1920 idi.

Bu iki olayı anlatmaya çalışırken rahat okunabilmesi amacıyla anılan konuları temel alan ve iki tarih arasındaki dönemi anlatan bir roman yazmaya karar verdim. Bu romanda adı geçen kişilerden ana karakterleri oluşturan, Selim, Recep, Zeynep ve akrabaları sanal kişilerdir. Geri kalan bütün karakterler kayıtlara geçmiş gerçek kişilerdir. Bu kişilere ait bilgilere dipnotlarda yer verdim.

Amacım, çocukluğumun, gençliğimin geçtiği yer olan, çok sevdiğim Beykoz’umun ve Kurtuluş Savaşı’mızın tarihine birkaç sayfa da olsa katkıda bulunmaktı. Başarabildiysem benim için bu mutluluk yeter.

Elinizdeki roman “Milli Mücadele’de Beykoz” üçlememin ikinci kitabıdır. Konularım tamamen bitmedi, kitabın çok boyutlu olmasını istemediğim için kalan bölümleri “Milli Mücadele’de Beykoz -3 - Beykoz 1922” adıyla yazmaya devam edeceğim.

M. Osman AKBAŞAK

Samsun’dan parlayan kıvılcım Amasya, Erzurum, Sivas derken Ankara’da kurulan Büyük Millet Meclisi ile aleve dönüştü ve tüm yurdu sardı, Dumlupınar’da zafere ulaştı.

Bizler bu zaferi, elbette Milli Önderimiz Mustafa Kemal Atatürk’e, kumandanlarına, cephelerde çarpışan askerlerimize borçluyuz.

Peki ama Milli Mücadele’ye cephe gerisinde emek veren çocuklar, kadınlar, erkekler, yaşlılar, neler yaşadılar?

Karşı cinse duyulan aşkı, vatan aşkıyla birleştirerek savaşan isimsiz kahramanların zaferi insanlığın evrensel zaferi miydi?

Halkımız geleneklerini, göreneklerini koruyarak tek bir yürek ve yumruk olmayı nasıl başardı?

Umut ve inanç, halkları bağımsızlığa kavuşturan en değerli duygular mıydı?

Yurdumuzun birçok bölgesinde olduğu gibi doğup büyüdüğüm Beykoz’umda da ölümler, doğumlar, acılar, sevinçler, sevdalar yaşandı.

“Milli Mücadele’de Beykoz” üçlemesini “Güneşe Doğru” romanımla tamamlayarak, sorularımın yanıtlarını sizlerle paylaştım ve Kurtuluş savaşına emek veren beldem insanlarına bir nebze olsun borcumu ödemek istedim.

M. Osman AKBAŞAK

Yıl 2035. Mekân Agora’dan başlayıp Kadifekale sırtlarındaki antik tiyatroyu içine alan Arkeopark İzmir. Kentlilik bilinciyle donanmış muhteşem ötesi bir şehir, aşkın da dostluğun da en güzelini yaşayan Egeli roman kahramanları ve 8500 yıl öncesine yapılan gizem dolu bir zaman yolculuğu…

Halikarnas Balıkçısı'nın "Pembe sabahlar, mavi öğlenler, altın ikindiler, menekşe akşamlar diyarı” dediği Ege’nin romanı. Merak ve heyecanla okunacak bu roman, günümüzden geleceğe uzanan; yer yer fantastik öğelerle gelecekten de bu günlere seslenen, bilgilendirici, sorgulayıcı bir yapıt.

....................... * * *

“Homeros'un "Şarap renkli deniz" dediği Ege’nin kıyıları, kalıntıları günümüze dek uzanan uygarlıkların da altın beşiğidir. O uygarlıklar, ansiklopedilerde, tarih kitaplarında kalmıştır ne yazık ki. Toplumsal sorumluluğunun bilinciyle M. Osman AKBAŞAK yazınsallıktan ödün vermeden “Geçmiş, tarih kitaplarından değil; roman türü edebi kitaplardan öğrenilir” tezinin en güzel örneklerinden birini, 8500 adını verdiği romanıyla okura ulaştırıyor.” Bahri KARADUMAN

“Agora’dan başlayıp Kadifekale sırtlarındaki antik tiyatroyu içine alan Ege Arkeopark bizlere hangi güzellikleri sunmaktadır.
Arkeoloji toplumlar için neden önemlidir?
Mesleğine tutkulu bir insanın mutluluğu nasıldır?
İlk aşkın heyecanı birlikte üretirken neden doruklara ulaşır?
Cinsler arasındaki düşünsel ve duygusal birliktelik neden çok değerlidir?
Dostluk nasıl gelişir?
8500 yıl önceki insanla günümüz insanı arasındaki farklar ve benzerlikler nelerdir?
Gibi soruların yanıtlarını bulabileceğiniz, merak ve heyecanla okunacak, çok akıcı bir anlatımla ve tertemiz bir Türkçe ile yazılan bir roman.”
Nevzat SÜER SEZGİN

Otuz sekiz yıldır yaşadığım kentim İzmir'e borcumu ödemeye çalışıyorum.
Hedefim kentimin tarihini genç okurlara en bilinmeyen yönleriyle anlatmak.
M. Osman AKBAŞAK

Kitaplarım hakkında ayrıntılı bilgi için ana sayfada "Kitaplarım, Çeşitli yazılarım" sayfasını ziyaret ediniz...